صبح فردا

نگاهي به پرونده هايي که از اداره آورده بود انداخت و با خودش فکر کرد: «فردا چقدر کار دارم.» مي¬دانست که علاوه بر اين پرونده هايي که به خانه آورده تا انجام بدهد، با چند نفر قرار گذاشته تا فردا بيايند و به کارشان رسيدگي کند. اول صبح هم با رئيس اداره جلسه داشت و ظهر با نماينده يک شرکت. علاوه بر اين، بايد ماشينش را هم به تعميرگاه مي برد. سعي کرد افکارش را جمع و جور کرده و براي انجام کارهايش يک برنامه ريزی دقيق انجام دهد. با خودش فکر کرد: «اول از همه، اين پرونده ها را امشب انجام می دهم و فردا اول وقت، قبل از جلسه با رئيس، تحويل بايگانی می دهم. بعد از جلسه با رئيس، صبحانه را که به صورت ساندويچ آماده می کنم، می خورم و بعد با مستخدم اداره هماهنگ مي کنم تا با موتورش همراه من به تعميرگاه بيايد و وقتي ماشين را تحويل تعميرگاه دادم من را سريع به اداره برگرداند. بعد به کارهاي چند نفري که از قبل به آنها وقت داده ام رسيدگي مي کنم و بعد از جلسه با نماينده شرکت طرف قرارداد، ناهار می خورم و بعد از ظهر به تعميرگاه سری ميزنم و اگر ماشين آماده بود آن را تحويل مي گيرم. اينجوری می توانم به باشگاه هم بروم.» وقتي اين برنامه را در ذهنش مرور کرد، به نظر همه چيز خوب می آمد. برای همين سراغ پرونده ها رفت و تا ساعت يازده شب همه آن ها را انجام داد. بعد شامش را خورد و آماده شد تا بخوابد. قبل از خواب باز هم با خودش تکرار کرد: «فردا چه روز شلوغی خواهد بود. فقط خدا کند همه چيز خوب پيش برود.» صداي برخورد بلند چيزي به در به گوش مي رسيد و بعد از چند برخورد، در شکسته شد و جلوتر از همه خواهرش بود که وارد خانه شد و بعد از اين¬که چند بار او را صدا زد به طرف اتاق خواب دويد. پشت سرش مأموران آتش نشاني و پليس هم وارد شدند. خواهرش به محض ورود به اتاق و ديدن او روي تخت، روي زمين نشست و در حالي که جيغ می کشيد به سر و صورت خودش میزد. مأموران آتش نشانی به سمتش رفتند و مأمور پليس به ميز کنار تخت نزديک شد و کاغذی را که روي چند پرونده بود برداشت. يک صورت از کارها بود که کنار هر کدام يک دايره کشيده شده بود که بعد از انجام هر کار، در آنها علامت زده شود. مأمور پليس نگاهش را از کاغذ برداشت و به او که روی تخت بی حرکت دراز کشيده بود و صورتش کبود شده بود نگاه کرد.